De VG-dagen brengen verzekeringsartsen en medisch adviseurs samen om kennis te delen, elkaar te ontmoeten en samen scherp te blijven in een vak dat voortdurend in beweging is.
Want juist door elkaar te spreken en inzichten te delen, wordt de manier waarop we beoordelen en adviseren beter.
Deelname aan het arbeidsproces wordt vaak gezien als een resultaat van een succesvolle behandeling. Deze keynote zet vraagtekens bij die aanname.
Aan de hand van onderzoeken naar werkgerichte CGT en MCT, Individual Placement and Support en interventies bij chronische pijn zal ik onderzoeken hoe het direct integreren van werk in de behandeling zowel de klinische resultaten als duurzame deelname aan het arbeidsproces kan verbeteren.
Een overzicht van de wetenschappelijke bevindingen over de factoren die het risico op arbeidsongeschiktheid voorspellen en over manieren om duurzame arbeidsparticipatie te ondersteunen
Deze presentatie geeft een overzicht van de wetenschappelijke bevindingen over risicofactoren voor ziekteverzuim, arbeidsongeschiktheidspensioen en vertraagde terugkeer naar het werk op verschillende niveaus – van individueel tot werkgerelateerd. Daarnaast wordt de effectiviteit van interventies op de werkplek samengevat en wordt bekeken hoe beïnvloedbare risico’s kunnen worden geïdentificeerd en hoe duurzame arbeidsparticipatie in de gezondheidszorg kan worden ondersteund.
Behandelingen die inspeelen op de interactie tussen hersenen en darmen bij het prikkelbare darm syndroom en inflammatoire darmziekten: pleidooi voor routinematige toepassing in de klinische praktijk
Convergent bewijs ondersteunt een biopsychosociaal model waarin cognitieve, affectieve en gedragsmatige factoren van invloed zijn op stressgerelateerde neuro-immuunveranderingen en centrale sensitisatie, en waarbij deze factoren in wisselwerking staan om symptomen in stand te houden bij zowel het prikkelbare darm syndroom (IBS) als bij een in remissie verkerende inflammatoire darmziekte (IBD).
In deze keynote zal ik mijn onderzoek naar IBS gebruiken om het traject te beschrijven van theorie en geïdentificeerde psychosociale mechanismen, via de ontwikkeling van interventies, haalbaarheidstests en klinische en kosteneffectiviteitsstudies, tot het implementatiewerk dat nodig is om evidence-based gedragsinterventies in de reguliere medische zorg te verankeren. Ik zal betogen dat dit samenwerking vereist met mensen met IBS en diverse belanghebbenden, waaronder partners uit de industrie en beleidsmakers. Ik zal ook betogen dat de tweedeling tussen ‘functionele’ en ‘medische’ symptomen niet behulpzaam is en de vooruitgang naar werkelijk integratieve zorg kan belemmeren. Ik zal bewijs presenteren dat hersen-darmmodellen en gerelateerde cognitieve gedragstherapieën relevant zijn voor zowel mensen met IBD als met IBS, en laten zien hoe een vergelijkbaar traject voor symptoombeheersing bij IBD een kosteneffectieve aanpak zou kunnen zijn voor de behandeling van de aandoening. Ten slotte zal ik aantonen dat de behandeling van depressie en psychische klachten bij IBD een positief effect kan hebben op ontstekingsmarkers en de kosten voor de gezondheidszorg kan verlagen.
Van bewijs naar praktijk: hoe je werk onderdeel van de behandeling kunt maken
Hoe kunnen clinici een werkgerichte behandeling in de dagelijkse praktijk toepassen? In deze interactieve sessie zullen we aan de hand van klinische casussen onderzoeken hoe we het thema ‘werk’ al vanaf het eerste consult kunnen aansnijden, belemmeringen voor deelname kunnen identificeren, vermijdingsgedrag kunnen aanpakken en psychologische behandeling kunnen integreren met praktische strategieën voor re-integratie.
Somatische symptomen: perceptie, omgaan met symptomen en functionele beoordeling
Overtuigingen respecteren, mogelijkheden verbreden: patiënten helpen bij het overwegen van psychologische benaderingen voor hardnekkige symptomen
Wanneer patiënten aanhoudende lichamelijke klachten vertonen ondanks negatieve medische onderzoeken, krijgen ze vaak te horen dat er geen duidelijk ziekteproces is of dat hun klachten medisch onverklaarbaar zijn. In plaats van gerustgesteld te raken, worden veel patiënten juist angstiger, maken ze zich zorgen dat er iets over het hoofd is gezien, voelen ze zich medisch gemanipuleerd en/of denken ze dat de behandelaar hun ervaring heeft afgedaan als ‘allemaal tussen hun oren’.
Deze workshop richt zich op het belang van een positieve diagnose–aan patiënten uitleggen wat ze wel hebben in plaats van alleen wat ze niet hebben. Effectieve communicatie begint met het verkennen van de ervaringen en overtuigingen van de patiënt over zijn of haar symptomen, voordat er een verklaring wordt gegeven. Ik zal laten zien hoe een korte, empathische beoordeling van de betekenis van de symptomen, de inschatting van de dreiging en het copinggedrag de basis legt voor een geloofwaardige, gezamenlijke biopsychosociale verklaring.
Aan de hand van ons werk over het prikkelbare darmsyndroom als casus zal ik laten zien hoe een biopsychosociale formulering kan worden gepresenteerd die de ervaring van de patiënt valideert, cognitieve, affectieve en gedragsmatige factoren koppelt aan het voortduren van de symptomen, en behandelingen die de verbinding tussen hersenen en darmen benaderen introduceert als plausibele, op bewijs gebaseerde opties.
Van bewijs naar praktijk: hoe je werk onderdeel van de behandeling kunt maken
Hoe kunnen clinici een werkgerichte behandeling in de dagelijkse praktijk toepassen? In deze interactieve sessie zullen we aan de hand van klinische casussen onderzoeken hoe we het thema ‘werk’ al vanaf het eerste consult kunnen aansnijden, belemmeringen voor deelname kunnen identificeren, vermijdingsgedrag kunnen aanpakken en psychologische behandeling kunnen integreren met praktische strategieën voor re-integratie.
Somatische symptomen: perceptie, omgaan met symptomen en functionele beoordeling
Overtuigingen respecteren, mogelijkheden verbreden: patiënten helpen bij het overwegen van psychologische benaderingen voor hardnekkige symptomen
Wanneer patiënten aanhoudende lichamelijke klachten vertonen ondanks negatieve medische onderzoeken, krijgen ze vaak te horen dat er geen duidelijk ziekteproces is of dat hun klachten medisch onverklaarbaar zijn. In plaats van gerustgesteld te raken, worden veel patiënten juist angstiger, maken ze zich zorgen dat er iets over het hoofd is gezien, voelen ze zich medisch gemanipuleerd en/of denken ze dat de behandelaar hun ervaring heeft afgedaan als ‘allemaal tussen hun oren’.
Deze workshop richt zich op het belang van een positieve diagnose–aan patiënten uitleggen wat ze wel hebben in plaats van alleen wat ze niet hebben. Effectieve communicatie begint met het verkennen van de ervaringen en overtuigingen van de patiënt over zijn of haar symptomen, voordat er een verklaring wordt gegeven. Ik zal laten zien hoe een korte, empathische beoordeling van de betekenis van de symptomen, de inschatting van de dreiging en het copinggedrag de basis legt voor een geloofwaardige, gezamenlijke biopsychosociale verklaring.
Aan de hand van ons werk over het prikkelbare darmsyndroom als casus zal ik laten zien hoe een biopsychosociale formulering kan worden gepresenteerd die de ervaring van de patiënt valideert, cognitieve, affectieve en gedragsmatige factoren koppelt aan het voortduren van de symptomen, en behandelingen die de verbinding tussen hersenen en darmen benaderen introduceert als plausibele, op bewijs gebaseerde opties.
De kracht van verwachtingen: over het placebo- en nocebo-effect en hun klinische relevantie
Wat als iemand een goede baan en een mooi salaris heeft, maar al lange tijd niet meer gelukkig is in het werk? In deze humorvolle en confronterende lezing houdt Anne-Marije Buckens je een spiegel voor over werkgeluk, duurzame inzetbaarheid en de moed om opnieuw te kiezen. Waarom blijven mensen zitten waar ze zitten? En wat is er nodig om de deur van de gouden kooi open te zetten? Verwacht herkenbare verhalen, scherpe inzichten en een verrassende blik op mensen die zijn vastgelopen in hun werk.
Er is een beperkt aantal hotelkamers beschikbaar in het congreshotel. De afgelopen jaren is gebleken dat deelnemers hotelkamers deelden met collega’s die zelf geen kamer meer konden boeken, zonder dat het hotel hiervan op de hoogte was. Dit is niet toegestaan. Het hotel moet weten welke gasten in de kamers verblijven, onder andere in geval van calamiteiten. Daarnaast is per kamer slechts één ontbijt gereserveerd. Daarom is het tijdens de VG dagen mogelijk om officieel een hotelkamer te delen met een ander verenigingslid.











De wetenschappelijke verenigingen GAV en NVVG hebben de leden in twee groepen verdeeld om zo de volgorde van inschrijving te kunnen bepalen.De eerste groep die zich kan inschrijven zijn de actieve leden.Actieve leden zijn die leden die zitting hebben in één of meerdere commissies of werkgroepen van de NVVG/GAV of zitting hebben in het bestuur van de een van de verenigingen.De overige leden kunnen zich daarna inschrijven.
Na 15 oktober kunnen niet leden en overige belangstellenden zich inschrijven voor zover er nog deelname pakketten beschikbaar zijn.